تبليغ و هدايت است و مىدانيم و تاريخ نيز گواهى داده كه اين تبليغ و هدايت در مورد بسيارى از گمراهان اثر مىگذارد و به آئين حق مىپيوندند و عاشقانه از آن دفاع مىكنند . بنا بر اين جمله فوق مخصوص آن گروه است كه خيره سرى و لجاجت را به حد اعلا رسانده ، و آن چنان در استكبار و غرور و غفلت و گناه غرقند كه ديگر درهاى هدايت به روى آنها گشوده نخواهد شد ، اينها هستند كه هر چند پيامبر ص براى هدايت آنها بكوشد نتيجه اى ندارد ، زيرا به خاطر اعمالشان آن چنان گمراه شده‌اند كه ديگر قابل هدايت نيستند . طبيعى است چنين افرادى يار و ياورى نيز نمىتوانند داشته باشند زيرا هر ناصر و ياور در زمينه مناسب اقدام مىكند . ضمنا اين تعبير خود دليلى بر نفى جبر است ، چرا كه « ناصر » مربوط به جايى است كه جوششى از درون خود انسان باشد و نقش او نقش كمك و يارى باشد ( دقت كنيد ) . تعبير به « ناصرين » به صورت جمع شايد اشاره به آنست كه گروه مؤمنان بر عكس اين گروه نه يك يار بلكه ياران و ياوران متعدد دارند ، خدا يار آنهاست ، پيامبران و بندگان صالح خدا يار آنها هستند و فرشتگان رحمت نيز ياورشان محسوب مىشوند : در سوره مؤمن آيه 51 مىخوانيم إِنَّا لَنَنْصُرُ رُسُلَنا وَالَّذِينَ آمَنُوا فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَيَوْمَ يَقُومُ الأَشْهادُ : « ما پيامبران خويش و همچنين مؤمنان را در زندگى اين جهان ، و در روز قيامت ، روزى كه شاهدان براى شهادت قيام مىكنند يارى خواهيم كرد » . و در سوره فصلت آيه 30 مىخوانيم إِنَّ الَّذِينَ قالُوا رَبُّنَا اللَّه ثُمَّ اسْتَقامُوا تَتَنَزَّلُ عَلَيْهِمُ الْمَلائِكَةُ أَلَّا تَخافُوا وَلا تَحْزَنُوا وَأَبْشِرُوا بِالْجَنَّةِ الَّتِي كُنْتُمْ